a

Četvrta izložba Georgija Josifova u Caribrodu – Umesto pozdravne reči

Neko je brojao i izbrojao da će u subotu, 12. oktobra, biti otvorena četvrta samostalna izložba Georgija Josifova u Caribrodu, gradu iz koga je potekao i koji verujem nosi sa sobom kao najdraži bagaž, kao majčin studentski paket i kao svakodnevnu uspomenu ili svež i okrepljujuć san pred svitanje. Gotovo isti onaj sa kojim je jednog kišnog oktobarskog dana pre 45 godina stigao u Beograd na studije Više pedagoške škole, sa štafelajom koji mu je napravio ujak i bojama iz Bugarske, koje mu je kupila majka.

This image has an empty alt attribute; its file name is 228-1024x683.jpg

This image has an empty alt attribute; its file name is 229-1024x683.jpg

Studirao je kod zemljaka Slobodana Sotirova, ali nikako zbog zemljaka bio najbolji. Nastavio je na Akademiji likovnih umetnosti u Novom Sadu i ne znam da li je i tamo bio najbolji, ali su već pred kraj studija drugi počeli da primećuju da je dobar, a za njegovog profesora Lazara Blanuše, opet je izgleda bio najbolji, jer ga je kao rođenog koloristu preobratio u crtača, pa je plod toga njegova studentska serija crteža sa neseserom i džinsom i izložba u Galeriji Kolarčevog narodnog univerziteta u Beogradu, koja ga je najavila kao autora bogatog talenta, sposobnog da sa malo likovnih sredstava izvuče suštinu i jasan likovni izraz.

This image has an empty alt attribute; its file name is 230-1024x683.jpg

This image has an empty alt attribute; its file name is 231-1024x683.jpg

Dalje se sve ćini kao uspeh, ali se treba setiti malenih stanova na Klisi, ili u drugim, ne baš raskošnim kvartovima Novog Sada, odakle su i bez ateljea potekle mnoge slike, akvareli, crteži, pasteli, pa i velika ulja na platnu. Potom su sledile godine u ateljeima za scenografiju Srpskog narodnog pozorišta, pa onda poduhvat sa figrom Sfinge na budipeštanskom NEP stadionu, koji je zbog vremena nasatanka u sankcijama propraćena i u medijima koji nisu imali rubriku iz kulture, no pravi sudar punom snagom sa veličinom dela Georgija Josifova, desio se koju godinu kasnije.

Bilo je to na njegovoj prvoj retrospektivnoj izložbi u Galeriji „Pavla Beljanskog“, jednom od najreprezentativnijih izložbenih prostora kod nas. Druga je usledila u Muzeju Vojvodine, koji svoje aule otvara samo za najveće slikare vojvođanskih prostora.

This image has an empty alt attribute; its file name is 232-1024x683.jpg

This image has an empty alt attribute; its file name is 233-1024x683.jpg

Deo toga će stići i u Caribrod, koji nije najvažnije, jer posle toliko godina teško je naći slabo mesto u stvaralaštvu Georgija Josifova.

Ono što će ovu izložbu učiniti posebnom biće prisustvo ostataka nakadašnje caribrodske čaršije, sinonima za javnost i dobar ukus, verovatno i njegov pratilac Mića Tumarić i sasvim sigurno Geogijeva Zvjezdana, bez koje mnogo od toga ne bi bilo. Biće tu i 78. po redu generacija Caribrodske gimnazije, rođena 1955. koja će odmah posle izložbe otići na proslavu četrdeset pet godina od mature.

Neće biti prisutan potpisnik ovih redova i jedan drugi čovek, njegov prvi cimer iz beogradskih dana, na koga će Georgi Josifov najviše misliti i o kome će najviše brinuti.

Slobodan Aleksić Ćosa

Foto: Saša Radivoev

Napisao/la

Iako rođen u Pirotu 1955. godine, svojim rodnim mestom smatra Dimitrovgrad (Caribrod), gde je proveo detinjstvo i završio osnovnu školu i gimaziju. Filozofski fakultet diplomirao u Beogradu. U novinarstvu od novembra 1982. godine, najpre u Beogradu 202, zatim u Radio Boru, pa na kratko u Studiju B, da bi od avgusta 1984. godine poceo da radi u Beogradskoj hronici, kasnijem Beogradskom TV programu. Od leta 1987. u Radio Jugoslaviji, a u Televiziju Beograd vraća se decembra 1995. Trenutno radi kao novinar na sajtu RTS-a. Osim na radiju i televiziji, sarađivao i u novinama, nedeljnicima i periodičnicima: “Danas”, “Vreme”, “Republika” na srpskom i “Balkanite”, “Bratstvo” i “Most” na bugarskom jeziku. Radio i na filmu i oko filma i bio jedan od pokretača i mentora radionice antropološkog dokumentarnog filma “Pametnik”, koja se održala na Staroj planini 2008. i 2009. i u Kanjiži 2010. godine. Priredio 2003. godine knjigu “Beskompromisni Dudov” u izdanju Doma kulture “Studentski grad”, koja govori o životnom putu i filmskoj poetici Zlatana Dudova, velikana sedme umetnosti.

Bez komentara

Ostavi komentar