a

Velča Velčev slikar i Caribrođanin iz Palma de Majorke u Španiji priređuje četvrtu „povratničku izložbu“. Ovoga puta ona se zove „Vacuum“ i biće otvorena u Institutu „Servantes“ u Beogradu, od 16. decembra ove, do 31. janura naredne godine.

This image has an empty alt attribute; its file name is 218-1024x683.jpg

This image has an empty alt attribute; its file name is 219-1024x683.jpg

To je izložba o praznini. Toliko velikoj i strašnoj da ju je autor nazavao „Vacuum“ ili bezvazdušni prostor (sa uzdahom i krikom) u kome nema života, ni osećanja. U kome čak ne deluju ni svi zakoni fizike, jer nema otpora, koji je potpuno inertan i sterilan da ne može da porodi, stvori ili proizvede ništa, pa je jedini njegov smisao da samom sebi služi i da u njemu mogu da opstanu samo mrtvi predmeti i stvari. U ovom slučaju vešalice za odeću. Začudo one su uvek nečije, ali mogu samo da ćute. Stoga mi moramo da govorimo umesto njih, pa Vida Ogjenović u propratnom teksu koji(m) će otvoriti izložbu kaže:

„Sa zida nas nemo posmatraju drvene vešalice za odelo, nalik na mrtve ptice. Jesu li se same postrojile kao pred kaznenim strojem i nepomično gledaju u ubilačke cevi. Ili stoje jedna do druge da svojim telima sačuvaju priču o onima koji više nisu tu. Da li nam to upornim pogledom postavljaju pitanje: Zašto. O čemu ćute? Viseći ovako na zidu. prazne i ukočene bolno podsećate na one čija ste odela nosile“, kaže Ognjenović i dodaje:

„Znam, vi smatrate da je vaša dužnost da ćuteći visite i gordo podnosite ljudska odela, a njima ostavljate da jedni druge ubijaju. Ipak mi se čini da u toj gordosti visite nekako žalosno, kao da sanjate smrt neke ptice“.

This image has an empty alt attribute; its file name is 220-1024x683.jpg

This image has an empty alt attribute; its file name is 221-1024x683.jpg

Smrt ptica možda i sanjanju, ali o bekstvu pred ratovima, raspadu jedne zemlje, jednog vrednosnog sistema, nametanju nečega što je došlo preko noći, pa i iz nekih od nas samih govore. I to glasno govore. Govore i o mobilizacijama, o delenju na naše i njihove, o na silu pronađenom patriotizmu, pomodno prihvaćenoj religioznosti, govore i o platama od pet maraka, o izneverenim nadama demokratizacije, govore o stvarima i pojavama o kojima mi ne bi. Ili ne bar rado.

Govore i o bezmislu i prostoti poslednjeg vremena, koja sve više postaje poželjan način javnog ophođenja. Govore i o poruzi realnosti, koja je pak način za napredak kroz sistem lažnih i izvitoperenih vrednosti. Ipak najviše govore o onima kojih nema ili o svojim vlasnicima. Oni su u begu pred svim tim, skinuli sa njih sve i ostavili ih prazne i ne sluteći da će one zauvek govoriti upravo o njima.

This image has an empty alt attribute; its file name is 222-1024x683.jpg

This image has an empty alt attribute; its file name is 223-1024x683.jpg

Jedna od tih vešalica je i autorova, jer Velča Velčev iako beogradski đak i Caribrođanin, od 1991. živi u Palma de Majorci u Španiji. U Srbiju se sa svojim izložbama, performansima i instalacijama vraća retko i obično u predprestupnu godinu, kao što je i ova.

Prvi put se vratio upravo u Institut „Servantes“, drugi put u svoj rodni Dimitrovgrad, treći u Galeriju „Haos“ i Beograd i sada, čertvrti put opet na isto mesto gde je došao i prvi put i „doveo“ svoju prvu izložbu iz Španije.

Na ovoj će biti mnogo praznih vešalica, čiji broj u bezvazdušnom prostoru sve većeg besmisla mesta i zemlje sa kojeg potiče Velča Velčev raste iz dana u dan i iz sata u sat, kao i praznina koju ne mogu popuniti, ni sećanja, ni uspomene. Koju zapravo na može popuniti ništa i jadnako je ubitačna i bezplodna, kao stvarni „Vacuum“.

This image has an empty alt attribute; its file name is 224-1024x683.jpg

Izložba će biti otvorena u ponedeljak, 16. decembra u 17:30 sati, ispred Instituta “Servantes” u Beogradu.

Slobodan Aleksić, Beograd

Foto: Igor Milatović / iz albuma Velče Velčeva

Napisao/la

Iako rođen u Pirotu 1955. godine, svojim rodnim mestom smatra Dimitrovgrad (Caribrod), gde je proveo detinjstvo i završio osnovnu školu i gimaziju. Filozofski fakultet diplomirao u Beogradu. U novinarstvu od novembra 1982. godine, najpre u Beogradu 202, zatim u Radio Boru, pa na kratko u Studiju B, da bi od avgusta 1984. godine poceo da radi u Beogradskoj hronici, kasnijem Beogradskom TV programu. Od leta 1987. u Radio Jugoslaviji, a u Televiziju Beograd vraća se decembra 1995. Trenutno radi kao novinar na sajtu RTS-a. Osim na radiju i televiziji, sarađivao i u novinama, nedeljnicima i periodičnicima: “Danas”, “Vreme”, “Republika” na srpskom i “Balkanite”, “Bratstvo” i “Most” na bugarskom jeziku. Radio i na filmu i oko filma i bio jedan od pokretača i mentora radionice antropološkog dokumentarnog filma “Pametnik”, koja se održala na Staroj planini 2008. i 2009. i u Kanjiži 2010. godine. Priredio 2003. godine knjigu “Beskompromisni Dudov” u izdanju Doma kulture “Studentski grad”, koja govori o životnom putu i filmskoj poetici Zlatana Dudova, velikana sedme umetnosti.

Bez komentara

Ostavi komentar